عمارت ييلاقى اعلىحضرت شهريارى در تابستان سال اول سلطنت ، شاه ابتدا به سلطنت آباد رفت . پس از آن به قصر نياوران و به ساير شكارگاهها و عمارات سلطنتى خارج شهر طهران نيز براى تفرج تشريف مىبرد ، لكن به باغ و عمارت قجر نرفت و به آنجا بىميل بود . عنوانات سلطنتى شاه مرحوم « 1 » هروقت به صدراعظم يا بعضى وزراى نمره اول دستخط مىكرد ، در عنوان « جناب » مىنوشت . اعلىحضرت همايونى به غير از صدراعظم به كسى جناب ننوشت و لفظ « اشرف » هم زياد كرد . سجع مهر مبارك همايونى اعلىحضرت همايونى را دو ، سه مهر باشد كه مربع مستطيل است به فرمان درجات و مشاغل و لقب مىخورد . شعر ذيل به خط نستعليق حكاكى به عقيق است و در سال اول سلطنت ساخته شد : دميد آيت فتح و ظفر بعون الله * گرفت خاتم شاهى مظفر الدين شاه و دو مهر كوچك ديگر دارد كه « السلطان مظفر الدين شاه » بر آن محكوك است . يكى از آن مخصوص بروات است و آن ديگر در سفر و حضر بايد حاضر باشد ، در حقيقت مهر جيبى است و در ايام ولايت‌عهد مهر كوچكى داشت كه لفظ وليعهد بر آن حكاكى بود . لكن در تمام فرامين و دستخطها صحهء مخصوصى دارد كه مشابه به صحهء شاه شهيد است . به دست مبارك مىنويسد ، بيشتر از مركب بنفش و گاهى هم از مركب سياه يا قلم مداد است و سر پاكت‌ها مهر مخصوص رنگى دارد كه از فرنگ آورده‌اند . آداب همايونى با اهالى نظام سلاطين سابق جواب سلام نظامى نمىدادند . اعلىحضرت شهريارى از آن‌وقت كه به تخت سلطنت نشست سلام نظامى را جواب داد و محض احترام با اهالى نظام ، هرگاه

--> ( 1 ) . يعنى ناصر الدين شاه .